Soevereiniteit

 
Zo mijn dierbaren, deze avond willen we graag bespreken wat soevereiniteit is. We weten dat jullie jezelf vaak als slachtoffer zien, maar veel belangrijker is te leren over je eigen soevereini-teit. Als je echt begrijpt hoe je je eigen realiteit creëert, dan begrijp je ook wie je echt bent en kan er geen sprake zijn van slachtofferschap.

We bedoelen hiermee dat als je het leven beschouwt zoals je het kent in deze werkelijkheids-dimensie, het heel makkelijk is om betrokken te raken in de drama’s en ‘story’s van je leven, en wanneer je jezelf helemaal wentelt in deze ‘story’s, dan vergeet je de basale waarheid over jezelf.

De waarheid over jezelf is dat je nu, elk moment een perfecte, eeuwigdurende expressie bent van de schepping. Daarin is geen uitzondering. Jullie zijn grootse, multidimensionaele spiritu-ele wezens die het geweldige spel der mensheid spelen.

De waarheid is dat je elke deel van je leven zelf creëert. Je creëert het door je gedachten en je overtuigingen, daarmee bedoelen we je overtuigingsconstructie. Waarvan er veel universeel zijn en een soort ‘overeengekomen’ realiteit. Jullie creëren het door jullie verbonden verlan-gens en angsten.

Als je inziet dat het zo werkt, dan realiseer je je hoe de mythologie van het slachtofferschap en de mythologie van verhalen verloopt. Ook de familie waarbij je bent geboren heeft zijn familie-ideeën, zijn eigen mythologie.

Je bent in die mythologie-ideeën-constructie opgegroeid. En vandaaruit creëer je zelf weer een ander, paradigma, een ander netwerk van ideeën en overtuigingen. Je ideeën en overtuigingen over de werkelijkheid is het huis waarin je standvastig resideert, gevestigd bent. Dus de werkelijkheid is ontstaan vanuit jouw ideeën over wie je bent en jouw ideeën over hoe de werkelijkheid zou moeten zijn, de ‘overeengekomen’ werkelijkheid zoals hierboven genoemd.

Deze ideeën, overtuigingen zijn alleen maar vormen van energie – je gedachten zijn een vorm van energie – en emotie geeft kracht aan deze gedachten, of die emotie nu liefde en vreugde is of dat het angst is. Herinner jezelf eraan dat alles dat niet als liefde voelt gebaseerd is op angst. Dus als je het eens bent met deze hypothese, dan besef je misschien dat als je alles zelf voortbrengt, zelf creëert. Hoe kun je dan een slachtoffer zijn?

We kunnen jullie nu horen zeggen, ‘Als je alles zelf voortbrengt, waarom zou ik dan chaos, tragedie en drama in mijn leven brengen? Of waarom zou ik kiezen om geboren te worden op een plek waar oorlog en honger, misbruik en marteling hoogtij vieren?  Waarom zou ik kiezen om geboren te worden in deze disfunctionele waargenomen werkelijkheid? Wat we hierop willen zeggen, kijk naar het grotere geheel. Je hebt niet maar één leven, je hebt duizenden levens. Buiten dit tijd-ruimte continuüm vinden deze levens tegelijkertijd plaats – een gelijk-tijdige werkelijkheid. Jullie als spirituele wezens komen steeds weer terug in die levendige werkelijkheid, keer op keer.

De reden waarom jullie steeds terugkomen is door de intensiteit van de frequentie van de emotie, energie in beweging. Het grootste gedeelte, het hoger zelf van jou oordeelt niet over goede of slechte emoties. Het is gewoon een ervaring. Dus besef dat je nu niet alleen ervaart waar je waargenomen focus van de werkelijkheid op ligt, maar tegelijkertijd ervaar je het leven in honderden andere manieren, als je daar open voor staat.

Je leeft, bestaat tegelijkertijd in alle dimensies. Je leeft in alle sferen die de schepping voort heeft gebracht. Dat is je grootsheid, dat is hoe buitengewoon je werkelijk bent. Je bent geen slachtoffer en dat ben je ook nooit geweest. Je bent niet alleen en dat ben je ook nooit ge-weest. Je bent altijd al een perfecte, eeuwigdurende expressie van Al Dat Is. Dat is wie je bent, dat is onze waarheid, jouw waarheid. Wat een krachtige, machtige creatieve wezens!

Als je beseft dat je nu dus meestal onbewust dingen, omstandigheden creëert, dan kun je je voorstellen hoe het zou zijn als je volledig bewust bent. Dan weet je precies hoe, wat, waar-om je iets voortbrengt, iets creëert. Een zeer opwindende gedachte!

Wat we ook graag aan jullie kwijt willen is dat vergevingsgezindheid een belangrijke rol speelt. Hoewel, in de meest grenzeloze vorm, is vergeven eigenlijk de meest beperkende vorm van alles omdat wanneer je zelf altijd verantwoordelijkheid neemt voor je door jezelf voortge-brachte, gecreëerde situaties dan is er niets te vergeven.

Maar laten we zeggen, als je praat over ‘kunnen vergeven’, dan zou je ook moeten kijken hoe je zou wensen dat je jezelf vergeeft. Maar dan weer, het is een beperkt concept want wanneer je schuld voelt over je gedrag, dan begrijp en aanvaard je nog niet de  onafhankelijkheid van iedereen en zeker nog niet de soevereiniteit van je co-creators in je dagelijks leven.

Wat je ook creëert, of voortbrengt met andere mensen in je leven, ze zijn hier voor hun eigen ervaringen. Wat we bedoelen is, de keuze voor je ouders, je broers en zussen enz. enz. en zelfs de keuze om kinderen te hebben, een genetische erfenis eigenlijk, dat doe je dus bewust om dat daarin een waarschijnlijkheid zit dat er je ervan leert over relaties an sich, niet per se over de relatie met diegene. Het gaat meer over het proces dan de inhoud. Snap je? 

We snappen heel goed dat iedereen een beetje schuldgevoel heeft ten aanzien van bepaald gedrag ten opzichte van iemand waarvan je hebt gehouden, van houdt, of zou moeten hebben gehouden maar niet hebt gedaan. Daarvan kunnen we zeggen dat is eenvoudigweg de les die je nog niet hebt geleerd en de les is dat jij het zelf creëert. Je bent niet de rechter over de reis van anderen, de verlangens van anderen, of de keuzes van iemand anders.

Wanneer je zover komt dat je elk deel, elk aspect van jezelf kunt eren voor wie je bent, en dat je de goddelijke keuzes die je maakt kunt eren, dan zul je automatisch ook de keuzes van anderen kunnen eren, en niet veronderstellen dat jij enige verantwoordelijkheid dient te nemen voor die keuzes. Sommige mensen die wel veronderstellen verantwoordelijkheid te hebben over anderen, zeggen bijvoorbeeld ‘Het is maar een kind, een baby. Het kan niet waar zijn dat ik niet verantwoordelijk zou zijn voor die baby?

Daarover kunnen we zeggen, of het nu een ziel is dat in een babylijf zit of in het lichaam van een ouder iemand, de ziel is van dezelfde leeftijd. Er zijn geen jonge of oude zielen. Verder dan de begrenzing van ervaring of weten besef je de goddelijkheid van alles. Het gaat erom dat je alles volledig kunt liefhebben, volledig kunt ondersteunen in de wetenschap dat er geen slachtoffers zijn, alleen vrijwilligers voor een ervaring.


 






 Light Source P'taah©2000-2018